موندن بودن با تو نه دیگه تکرار نمیشه

دنیا رم اگه بدی دلم ازت صاف نمیشه

تو برو از این به بعد تنهایی یاورم بشه

نه دیگه دوست دارم محاله باورم بشه

                                            حیف قلبم که یه روزی به تو دادمش امانت

                                           چشمای بارونی من کرده بودش به تو عادت

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره

حیف آتیش که بخواد روی سر تو بباره

حرفه من همینه که برو پی کاره خودت

هر چی درد غم قصه ست همگی ماله خودت

                                                 حالا حقت بری یه گوشه ای زار بزنی

                                                 از غم نبودنم هی داد فریاد بزنی

                                               ازخدا اینو میخوام همیشه آواره بشی

                                               واسه درمون دلت دنبال راه چاره باشی