دلم عجيب گرفته

و هيچ چيز ،

نه اين دقايق خوشبو ، كه روي شاخه ی نارنج مي شود خاموش ،

نه اين صداقت حرفي ، كه در سكوت ميان دو برگ اين گل شب بوست،

نه هيچ چيز مرا از هجوم خالي اطراف

نمي رهاند.

و فكر مي كنم

كه اين ترنم موزون حزن تا به ابد می ماند

پ ن ۱:با تشکر از دوستای گلم که برام دعا کردن (گوشم بهتر شده)

پ ن ۲:من در تنهایی خودم غرقم و به روزی می اندیشم که دیگر نباشم ...